Transakcje polegają na przekazywaniu sobie wymianie bodźców komunikacyjnych, które w Analizie Transakcyjnej nazywamy znakami rozpoznania (w literaturze można spotkać też takie określenia jak głask lub stroke). Wymiany odbywają się pomiędzy stanami Ja osób biorących udział w danej rozmowie.
Eric Berne podzielił transakcje na kilka typów. Uznał, że jeśli jeśli nasz rozmówca zareaguje ze stanu Ja, do którego wysłaliśmy znak rozpoznania, wówczas mamy do czynienia z transakcją prostą lub komplementarną. Np. w zdaniu “Chętnie pomogę Ci w tym zadaniu” osoba mówiąca ze stanu Ja Rodzic Opiekuńczy wysyła (nieświadomie) komunikat do Stanu Ja Dziecko Przystosowane swojego rozmówcy, oczekując przyjęcia tej propozycji (np. “O, dziękuję, chętnie skorzystam”)
Gdyby jednak rozmówca zareagował inaczej niż ze stanu Ja Dziecko Przystosowane i powiedział na przykład: “Jaką konkretnie pomoc masz na myśli?” byłby to już komunikat ze stanu Ja Dorosły. Berne nazwał to transakcją skrzyżowaną, bo bodziec komunikacyjny “skręcił” i reakcja nastąpiła z innego miejsca.
Można też mówić o transakcjach ukrytych, które na poziomie jawnym, społecznym brzmią jak zwykła rozmowa, ale za słowami ukryte jest inne znaczenie. Czyli np. w komunikacie: “Jesteś pewien, że stać cię na ten samochód?, który pozornie brzmi jak ze stanu Ja Dorosły, przebrzmiewa Rodzic Normatywny, który chciałby tak naprawde powiedzieć” “Musisz więcej odłożyć pieniedzy, żeby sobie kupić taki samochód”.
Transakcje są przedstawiane za pomocą schematów rysunkowych, żeby było łatwiej zaobserwować i przeanalizować, co się w danej rozmowie wydarzyło.
